popocatèpetl
Hoog hè, die berg daarginds.
Wil je zijn naam weten?
Po...eh...popo...wacht...
Popókattepel
Nee, senor, wij zeggen
Popocatèpetl
Ja dat bedoel ik
Maar hoog is hij wel
Mijn naam is Max van Velzen te Amsterdam.
Deze weblog zal zich vanaf heden alleen nog toespitsen op taal, humor en taal, spelen met taal, de schoonheid van de taal en taalvondsten. Tevens mag een mooie dame mij ook bekoren. Schoonheid is schoonheid. Hoedt U voor namaak! Lees en leer! Leve het uitroepteken!
Hoog hè, die berg daarginds.
Ik ben geen totale digibeet, maar toen ik vanmorgen een kopietje wilde maken ontwikkelde dat vermaledijde apparaat een eigen wil. Onbegrijpelijke schermen met mededelingen die atoomgeleerden op het hoofd zouden doen krabben trokken aan mijn gezichtsveld voorbij. Het proberen van enige knipperende knoppen wierp geen vruchten af. Na enige tijd ben ik in gestrekte draf en totale verwarring snel weggerend.
Laatst zag ik tijdens een televisieprogramma (voorzover ik het me goed herinner ging het over de invloed van de kerk op de samenleving als geheel) een man in een overdadig versierde outfit. Al snel werd het duidelijk dat het hier een hoogwaardigheidsbekleder betrof. Met zijn opvallende hoofdbedekking en grote schare volgelingen was hij rijk bedeeld en genoot veel aanzien. Deze hoogwaardigheidsbekleder bleek in het vervolg van de documentaire tevens de post van schennispleger te vervullen. Ik vond het maar een rare combinatie, deze twee ambten. Bij nader inzien schijnt de combinatie van kerk en ontucht niet zo uniek te zijn. Zoals "kortwerpig" staat tot "langwerpig" zou men hier kunnen spreken van een laagwaardigheidsbekleder.
(n.a.v. het tv-programma "Expeditie Robinson")
Het is al laat geworden, kindje. Slaap!
Met een welhaast sardonisch genoegen zal ik nu enige wijsheden publiceren uit het onverzamelde werk van mijzelf: Een zuiver geweten is een teken van een slecht geheugen. Originaliteit is de kunst van je bronnen verbergen. Mijn huis is zo klein dat ik naar buiten moet gaan om van gedachten te kunnen veranderen. Ik weet maar al te goed dat al deze pseudo-wijsheden zo bruikbaar zijn als een rubberen snavel aan een specht, maar ik kon het niet laten. Vergeef mij mijn dwaling en ik beloof beterschap. Een mens kan niet ononderbroken schrander zijn, of zich als zodanig voordoen. Weet iemand trouwens wat een "Doempelklief" is? Naar mijn mening zouden ze er in het rood of in het groen moeten zijn. Het lijkt er warempel op dat mijn fantasie nu werkelijk met mij op de loop gaat. Schande!
Er zijn een aantal verschijnselen waarvan ik graag zou zien dat ze zo spoedig mogelijk verdwijnen van de televisie c.q. uit het straatbeeld. Ik noem hier bijvoorbeeld: